قېرىدىڭمۇ ئانا!
قېرىدىڭمۇ ئانا!
ئىمىن ئەھمىدى
رومالىڭدا سەلكىن ئەركىلەر،
چاچلىرىرىڭدا ئەركىم ئەركىلەر.
يۈزۈڭ سۆيۈپ قىزىڭ ئەركىلەر،
ئايىغىڭدا ئىزىم ئەركىلەر...
تۈڭلۈكۈڭدىن ئۆتكەن تۇلۇن ئاي،
چىرايىڭدا تۈنىدى بىر كەچ.
بولۇپ قالدى قۇياشمۇ ھەتتا،
ئوتلىرىڭنىڭ ئالدىدا پالەچ.
ھېلىمۇ ھەم بىرىدە ئەپسۇس،
تاغ قېتىدا يۈرىدۇ مۆكۈپ،
بىرى شۇندىن بۇيان ياداڭغۇ
ئايلىنىدۇ سوغۇق نۇر تۆكۈپ...
كىرپىكىڭدە بۇلبۇل ئەركىلەر،
زىنىخىڭدا شەبنەم ئەركىلەر.
سۇ قويالماي قولۇڭغا ۋىناس،
پەقەت ھەيكەل بولۇپ ئەركىلەر...
قېرىدىڭمۇ ئېيتقىنا ئانا
ياق كۆپ تېخى يارقىن ئەتىلەر...