كارل ئاۋغۇست ۋىتتفوگېل
كارل ئاۋگۇست ۋىتتفوگېل (نېمسچە: Karl August Wittfogel؛ 1896-09-06، پروسىيە، ھاننوۋېر —1988-03-25 ئا ق ش، نيويورك مانخاتتون) يەھۇدىي ئەسىللىق گېرمان-ئامېرىكان سوتسيولوگ، تارىخچى، دراماتورگ ۋە سىنولوگ (جۇڭگوشۇناس). ئۆزىگە تاللىغان خەنچە ئېتى 魏復古\Wèifùgǔ دۇر. ئۇ ئوتتۇرىغا قويغان «شەرق دېسپوتىزىم نەزەرىيەسى» چوڭ تالاش - تارتىش ۋە تەسىر قوزغىغان. ئۇ يەنە كەڭ قوللىنىلىپ كېلىۋاتقان سىڭىپ كىرىش سۇلالىسى ۋە بويسۇندۇرۇش سۇلالىسى قاتارلىق تارىخىي ئاتالغۇلارنى ئوتتۇرىغا قويدى.[1]
ئۆمۈر بايانى
[تەھرىر]ئۇ بۈگۈنكى تۆۋەنكى ساكسونىيەنىڭ ۋولتېرسدورف دېگەن يېرىدە تۇغۇلغان. فرانكفورت ئۇنىۋېرسىتېتىدا دوكتورلۇقنى پۈتتۈرگەن (1928). بالدۇرلا سوتسىيالىستىك ھەرىكەتكە قاتنىشىپ، گېرمانىيە مۇستەقىل سوتسىيال دېموكراتلار پارتىيەسىگە (1920)، ئاندىن گېرمانىيە كوممۇنىستىك پارتىيەسىگە ئەزاسى بولغان. 1925~1933 - يىللار ئارىسى فرانكفورت مەكتىپىنىڭ باش ئورگىنى بولغان ئىجتىمائىي تەتقىقات ئىنستىتۇتىنىڭ ئەزاسى. 1933 - يىلى ھىتلېر ھاكىمىيەت بېشىغا چىققاندىن كېيىن، قولغا ئېلىنىپ جازا لاگېرىغا قامالغان، ئەمما خەلقئارا ياردەم ئارقىلىق قويۇپ بېرىلگەن ۋە ئامېرىكىغا سۈرگۈن قىلىنغان. 1939 - يىلى ئامېرىكا پۇقراسى بولغان. ئۇ ئالدى بىلەن كولۇمبىيە ئۇنىۋېرسىتېتىدا، ئاندىن 1966 - يىلى دەمئېلىشقا چىققۇنغۇچە ۋاشىنگتون ئۇنىۋېرسىتېتىدا ئوقۇتقۇچىلىق قىلغان.
ۋىتتفوگېل ئامېرىكا پۇقرالىقى مەزگىلىدە خىتايغا بارغان. 2 - دۇنيا ئۇرۇشىدىن كېيىن كوممۇنىزمغا قارشى تۇرۇپ، پاترىك ماككارراننىڭ كومىتېتىغا قاتناشقان ۋە ۋاشىنگتون ئۇنىۋېرسىتېتى ۋە باشقا ئورگانلاردا جۇڭگو تارىخىنى ئۆگەتكەن.
ئۇ ياش ۋاقتىدىن باشلاپ جۇڭگوغا قىزىقىش پەيدا قىلغان ۋە ئۇنىڭ ئىجتىمائىي ۋە ئىقتىسادىي تارىخىنى تەتقىق قىلىشنى داۋاملاشتۇرغان. ئۇ تۆت چوڭ مەدەنىيەتنىڭ دەريا ھەۋزىلىرىگە جايلاشقانلىقى ۋە سۇ تېجەش تۈرلىرى ۋە كەڭ كۆلەملىك سۇغىرىش دېھقانچىلىقىغا ئاساسلانغانلىقى قاتارلىق ئورتاقلىقلىرىغا ئاساسەن، بيۇروكراتىيەنىڭ كېلىپ چىقىشىنى كۆزدە تۇتقاندىن كېيىن، «سۇ ئېلېكتىر جەمئىيەتلىرى» دېگەن سۆزنى ئوتتۇرىغا قويغان. ئۇ يەنە ئەتراپتىكى مىللەتلەرنىڭ جۇڭگوغا سىڭىپ كەتكەنلىكى توغرىسىدىكى ئەنئەنىۋى چۈشەنچىنى قايتا كۆزدىن كەچۈرگەن ۋە «بويسۇندۇرۇش سۇلالىلىرى» ئۇقۇمى ئارقىلىق لياۋ، جىن، يۈەن ۋە چىڭ سۇلالىلىرىنى كۆزدە تۇتقان.
بۇنىڭدىن باشقا، ۋىتتفوگېل ئاسىيا ئىشلەپچىقىرىش ئۇسۇلى ئۇقۇمىنى ئىشلىتىپ، كاپىتالىزمنىڭ نېمىشقا غەرب ۋە ياپونىيە قاتارلىق مەدەنىيەتنىڭ «كىچىك ئەتراپى» دەپ ئاتىغان جايلىرىدا تەرەققىي قىلغانلىقىنى، سوتسىيالىستىك ئىنقىلابلارنىڭ سوۋېت ئىتتىپاقى ۋە موڭغۇلىيە خەلق جۇمھۇرىيىتى قاتارلىق كاپىتالىستىك رايونلاردىن يىراق دۆلەتلەردە يۈز بەرگەنلىكىنى ۋە «كىچىك ئەتراپى»نىڭ يەنە بىر ئۇچىدىكى، بىر ۋاقىتلاردا جۇڭگو، مىسىر، ئىراق، ھىندىستان ۋە پاكىستان قاتارلىق تۆت چوڭ مەدەنىيەتنىڭ ماكانى بولغان رايونلارنىڭ نېمىشقا سوتسىيالىستىك دۆلەتلەرگە ئايلانغانلىقىنى چۈشەندۈردى.
ۋىتفوگېلنىڭ بۇ پەرەزى ئەينى ۋاقىتتا، جوسېف ستالىن ۋە ماۋ زېدۇڭ «چوڭ سەكرەش ئىلگىرىلىشى» قاتارلىق پروگراممىلار ئارقىلىق قانال ۋە توسمىلارنى قۇرۇش ۋە سۇغىرىلىدىغان دېھقانچىلىقنى كوللىكتىپلاشتۇرۇشنى ئىلگىرى سۈرۈۋاتقان مەزگىلدە كۈچلۈك تەسىرگە ئېرىشتى،[2] شۇنداقلا ئۇ يەنە جۇڭگوشۇناس ئالىم جوسېف نېدھامنىڭ قاتتىق تەنقىدىگە ئۇچرىدى.[3]
جۇڭگو تەتقىقاتى
[تەھرىر]1935 - يىلى، جۇڭگودا تۇنجى تەتقىقات ماتېرىياللىرى توپلىمى نەشر قىلىندى. «جۇڭگو جەمئىيىتى تەتقىقاتى»، «جۇغرافىيە تەنقىدى» ۋە يۈشۇ جۇڭشەننىڭ باشقا بىر قانچە ئەسەرلىرىنىڭ يازارىدۇر. ئاساسلىق نەتىجە قەدىمكى جۇڭگو ئىجتىمائىي تەتقىقاتىنىڭ بايقىلىشى. قانداقلا بولمىسۇن، بۇ ئاكادېمىك باھالاش ئۇزۇن مەزگىل جۇڭگو ئۇنىۋېرسىتېتلىرىنىڭ تەنقىدىگە ئۇچرىدى. 1989 - يىلى «شەرق دېسپوتېزمى» ناملىق كىتاب جۇڭگودا نەشر قىلىندى.
1938 - يىلى، تىنچ ئوكيان خەلقئارا تەتقىقات جەمئىيىتىنىڭ خەلقئارا مەخپىي كىتابى «جۇڭگو تارىخى ئارخىپى» نىڭ كۆچۈرمىسى سۈپىتىدە نەشر قىلىندى، باشقا شەخسىي ئەسەرلەر تەھرىرلەندى. 1938 - يىلى 12 - ئايدا، ۋاڭ يۇڭ ئامېرىكاغا يېتىپ كەلدى، چەتئەللىك ۋېي ئالاھىدە ئەر جۇڭگو تارىخ ماتېرىياللىرىنىڭ ئاساسلىق ئاپتورى ئىدى. بۇ ۋاقىتتا، ۋاڭ يۈرۇڭ ۋە چېن خەنشېن خېمېي ئىككىسى ۋېي ئالاھىدە ئەرلىرى بولۇپ، دېموكراتىك پارتىيەنىڭ ئەزالىرى ئىدى ۋە جۇڭگو ھەققىدە بىلىمگە ئىگە ئىدى. 1941-يىلى 11-ئايدا، گېرمانىيە ئارمىيىسى موسكۋا قەلئەسىگە ھۇجۇم قىلغاندا، ۋېي تيەنفۇ ۋېي كېنەزى بولۇپ تەيىنلەنگەن، بىر ئايدا قىزىل ئارمىيە ئۈچ ئەسكەرنىڭ ھۇجۇمىغا ئۇچرىغان، ئۇ تەسلىم بولغان ۋە تەسلىم بولغان.毓铨 ۋېي ئالاھىدە ئەرلىرىنىڭ تۇنجى دولقۇنى سۇغا قارشى، كوممۇنىزمغا قارشى ئىدى، ھازىر ۋېي ئالاھىدە ئەرگە مۇنداق ئۇنۋان بېرىلدى: قىزىل ئارمىيە خەلق ئارمىيىسى، خەلق ئارمىيىسى يېڭىلمەس. ۋېي ئالاھىدە ئەرنىڭ چۈشەندۈرۈشى: ۋاڭ يىيېننىڭ قارىشىچە، پايتەخت ئۆلتۈرۈلگەن، شۇڭا دالىننىڭ قابىلىيەتلىك گېنېراللىرى ئۆلتۈرۈلگەن، شۇڭا قىزىل ئارمىيە ئۈزلۈكسىز مەغلۇبىيەتكە ئۇچرىغان. ۋېي ئالاھىدە ئەر جۇڭگوغا قارشى ئۈچىنچى دۆلەت، جۇڭگوغا قارشى ليەننى نامايان قىلغان. شۇنىڭدىن كېيىن، خەلقئارا تىنچ ئوكيان دۆلەتلىرى جەمئىيىتىدە ئىشلىگەن ۋاڭ يۈەن، ۋېي ۋېينىڭ ئالاھىدە ئېرى ۋە ئايالى چېن خەنشۇ ئۇلارنىڭ تارقىلىپ كەتكەنلىكىنى جەزملەشتۈردى. ۋاڭ يۈەن بىلەن ۋېينىڭ ئالاھىدە ئېرى ھەمىشە بىللە ئىشلەيتتى، ئىككى كىشىنىڭ مۇناسىۋىتى ئوخشىمايتتى، ۋاڭ يۈەننىڭ خىزمىتى تاماملاندى، شەخسىي مەنپەئەت تەتقىقات تارىخى ئوتتۇز تۆت يىلغا يەتتى. 1946-يىلى، ۋېي تيەنفۇ تىنچ ئوكيان خەلقئارا جەمئىيىتىگە ئىلتىماس قىلدى، ۋاڭ يىلۇڭ قۇرۇلدى، ئىشچىلار ئۇيۇشمىسى ئىسيان كۆتۈردى، ۋاڭ يىۋېن تىنچ ئوكيان خەلقئارا جەمئىيىتىدىن ئايرىلدى.
مەنبە
[تەھرىر]- ↑ 村上正二著，郑钦仁译：〈征服王朝（上）〉，《食货月刊》10卷8期（1980年11月），页355-368；〈征服王朝（下）〉，《食货月刊》10卷9期（1980年12月），页402-412。
- ↑ Robbins, Paul (2010). Political Ecology : A Critical Introduction. Wiley. ISBN 9780470657324. p.56-57
- ↑ Needham, Joseph (1959). "(Review) Oriental Despotism". Science and Society. 23 (1): 59. JSTOR 40400613.