يېسنىن: پارىس لىرىكىلىرى
يېسنىن: پارىس لىرىكىلىرى
شائىر ھەققىدە: ئاتاقلىق رۇس شائىرى سېرگېي ئالېكساندروۋىچ يېسېنىن (1895- 1925) روسسىيەنىڭ رىيازان ئۆلكىسىنىڭ كونىستانتىنوۋو يېزىسىدا (ھازىر بۇ جاي شائىرنىڭ نامى بىلەن «يېسېنىنو» دەپ ئاتىلىدۇ) تۇغۇلغان. 1914-يىلى «ئاق قىيىن» ناملىق شېئىرلىرى تۈنجى قېتىم نەشر قىلىندى. 1916- يىلىدىن باشلاپ «باشقا بىر ئەل»(1918)، «مەيخانىلارنىڭ موسكۋاسى»(1924)، «شېئىرلار» (1924)، «پارىس لىرىكىلىرى»، «روسسىيە ۋە ئىنقىلاپ ھەققىدە»(1925) قاتارلىق شېئىرلار توپلاملىرى ۋە كۆپلىگەن داستانلىرى ئارقا - ئارقىدىن نەشىر قىلىنغان.
1925- يىلى 12- ئاينىڭ 28- كۈنى يېسېنىننىڭ جەسىتى «ئېسىلىپ ئۆلۈۋالغان» ھالەتتە لېنىنگرادتىكى بىر مېھمانسارايدىن تېپىلغان. ئۇنىڭ ئەڭ ئاخىرقى بىر پارچە شېئىرى «ئەلۋىدا، دوستۇم مېنىڭ، ئەلۋىد!» مۇشۇ مېھمانسارايدا قان بىلەن يېزىلغانىدى
رۇس شائىرى يېسىنىننىڭ ئۆلۈمى شۇ مەزگىلدە ئېنىق چۈشەندۈرۈلمىگەن، مەتبۇئات يۈزىدە ئاساسەن «ئۆزىنى ئۆلتۈرۈۋالغان» دەپ ئېلان قىلىنىپ كەلگەن...نۇرغۇنلىغان ئىزدەنگۈچىلەر ئۇنىڭ «ئۆزىنى ئۆلتۈرىۋالغان»لىقىنى ئىنكار قىلىشىدۇ. پەرەزلەرگە قارىغاندا، ئۇنى بولشېۋېك ھاكىمىيىتىنىڭ بۇيرىقى بويىچە مەخپىي سۈيىقەست بىلەن ئۆلتۈرگۈزگەن، دېيىشىدۇ.
پارىس لېرىكلىرى
(1)
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ، ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﻣﯩﻨﯩﯔ ئاﻣﺮﯨﻘﯩﻢ،
ﻣﻪﻥ ئاﺷﯘ ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﯨﻦ كەلگىنىم ئۈﭼﯜﻥ.
ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﻤﻪﻥ ئۇﻧﺪﯨﻜﻰ ﻛﻪﯕﺮﻯ ﺋﯧﺘﯩﺰﻧﻰ،
ئاﻳﺪﯨﯖﺪﺍ ﺑﯘﻏﺪﺍﻳﻼﺭ ﻳﺎﺳﺎﻳﺪﯗ ﺩﯗﻟﻘﯘﻥ.
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ، ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﻣﯧﻨﯩﯔ ئاﻣﺮﯨﻘﯩﻢ.
ﻣﻪﻥ ئاﺷﯘ ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﮕﯩﻨﯩﻢ ئۈﭼﯜﻥ.
ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﻤﻪﻥ ئۇﻧﺪﺍ ئاﻱ ﻳﯜﺯ ھﻪﺳﺴﻪ ﻧﯘﺭﻟﯘﻕ.
ھەر ﻗﺎﻧﭽﻪ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﺷﯩﺮﺍﺯ،
ئۇﻧﺪﺍ ﻛﻪﯓ ﺩﺍﻻﻏﺎ ﺗﻪﯕﺪﺍﺵ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻳﻮﻕ.
ﻣﻪﻥ ئاﺷﯘ ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﮕﯩﻨﯩﻢ ئۈﭼﯜﻥ.
ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﻤﻪﻥ ئۇﻧﺪﯨﻜﻰ ﻛﻪﯕﺮﻯ ﺋﯧﺘﯩﺰﻧﻰ،
ئۆﺳﺘﯜﺭﮔﻪﻥ ﭼﯧﭽﯩﻤﻨﻰ ﻗﺎﺭﺍ ﺑﯘﻏﺪﺍﻳﻠﯩﻖ.
ئوﻳﻨﯩﺴﺎ ﺑﺎﺭﻣﯩﻘﯩﯔ ﺑﯜﺩﺭﻩ ﭼﯧﭽﯩﻤﺪﺍ،
ﺳﻪﺯﻣﻪﻳﻤﻪﻥ ھﯧﭽﻘﺎﭼﺎﻥ ﺯﻩﺭﺭﯨﭽﻪ ئاﻏﺮﯨﻖ.
ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﻤﻪﻥ ئۇﻧﺪﯨﻜﻰ ﻛﻪﯕﺮﻯ ﺋﯧﺘﯩﺰﻧﻰ.
ئۇ ﻳﻪﺭﺩﻩ ئاﻳﺪﯨﯖﺪﺍ ﺩﯗﻟﻘﯘﻧﻼﺭ ﺑﯘﻏﺪﺍﻱ،
ئوﺧﺸﺎﻳﺪﯗ ﺑﯘ ﺩﯗﻟﻘﯘﻥ ﺑﯜﺩﺭﻩ ﭼﯧﭽﯩﻤﻐﺎ.
ﺧﯘﺷﺎﻟﻼﻥ، ﻛﯜﻝ ﺧﻪﻧﺪﺍﻥ، ﻗﻪﺩﯨﺮﺩﺍﻥ ﺟﺎﻧﺎﻥ.
ﯞﻩ ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺳﺎﻟﻤﯩﻐﯩﻦ ھﻪﺭﮔﯩﺰ ﺋﯧﺴﯩﻤﮕﻪ-
ئۇ ﻳﻪﺭﺩﻩ ئاﻳﺪﯨﯖﺪﺍ ﺩﯗﻟﻘﯘﻧﻼﺭ ﺑﯘﻏﺪﺍﻱ.
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ، ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﻣﯩﻨﯩﯔ ئاﻣﺮﯨﻘﯩﻢ،
ﺷﯘ ﻳﯩﺮﺍﻕ ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﺍ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺭ.
ﺳﺎﯕﺎ ﺑﻪﻙ ئوﺧﺸﺎﻳﺪﯗ ئۇﻣﯘ ﺋﯧﻬﺘﯩﻤﺎﻝ-
ﻣﯧﻨﻰ ﻳﺎﺩ ئەﺗﻜﻪﻧﺪﯗ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺋﯩﻨﺘﯩﯩﺰﺍﺭ،
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ، ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﻣﯩﻨﯩﯔ ئاﻣﺮﯨﻘﯩﻢ.
1924- يىل
2
ﻓﻮﺳﻔﻮﺭ ﺑﯘﻏﯘﺯﯨﻐﺎ ﺑﺎﺭﻣﯩﺪﯨﻢ ﭘﻪﻗﻪﺕ،
ﺳﻮﺭﯨﻤﺎ ﻣﯧﻨﯩﯖﺪﯨﻦ ئۇ ﻳﻪﺭ ھﻪﻗﻘﯩﺪﻩ.
ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﯔ ﺩﯦﯖﯩﺰﻧﯩﯔ ﺩﯗﻟﻘﯘﻧﻰ ﺳﯜﭘﻪﺕ،
ﻛﯚﺭﯨﻤﻪﻥ ﭼﺎﻗﻨﺎﻳﺪﯗ ﻛﯜﻙ ئوﺕ ﺭﻩﯕﮕﯩﺪﻩ.
ﺑﺎﺭﻣﯩﺪﯨﻢ ﺑﺎﻏﺪﺍﺗﻘﺎ ﺳﻮﺩﯨﮕﻪﺭﻟﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ،
ﺗاﯞﺍﺭ ۋە ﺯﯨﺒﯘ-ﺯﯨﻨﻨﻪﺕ ئاﭘﺎﺭﻏﯩﻨﯩﻢ ﻳﻮﻕ.
ﻧﺎﺯﯗﻙ ﺑﻪﻟﻠﯩﺮﯨﯖﻨﻰ ئەﮔﺴﻪﯓ ﺋﯩﺪﯨﯔ ﺳﻪﻥ،
ﻳﯜﻟﯩﻨﯩﭗ ﺗﯩﺰﯨﯖﻐﺎ ﭼﯩﻘﺎﺭﺳﺎﻡ ﻫﺎﺭﺩﯗﻕ.
ھﻪﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻳﯩﻠﯩﻨﯩﭗ-ﻳﺎﻟﯟﯗﺭﻏﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ،
ﻳﻪﻧﯩﻼ ﺭﺍﻳﯩﻤﻐﺎ ﺑﺎﻗﻤﯩﺪﯨﯔ ھﺎﺯﯨﺮ.
ﺷﯘ ﻳﯩﺮﺍﻕ ﺩﯙﻟﻪﺗﺘﻪ- ﺭﯗﺳﯩﻴﻪﺩﻩ ﻣﻪﻥ،
ﺑﯩﻠﻪﻣﺴﻪﻥ ﻧﺎﻣﯩﻢ ﺑﺎﺭ، ئۇﻧﺘﯘﻟﻐﺎﻥﺷﺎﺋﯩﺮ.
ﻳﺎﯕﺮﺍﻳﺪﯗ ﻗﻪﻟﺒﯩﻤﺪﻩ ﮔﺎﺭﻣﯘﻥ ئاﯞﺍﺯﻯ،
ئاﯕﻼﻳﻤﻪﻥ ئاﻳﺪﯨﯖﺪا ﺋﯩﺖ ھﯘﯞﻟﯩﺸﯩﻨﻰ.
ﭘﺎﺭﺱ ﻗﯩﺰ، ﺋﯩﺨﺘﯩﻴﺎﺭ ﻗﯩﻠﻤﺎﻣﺴﻪﻥ ﺯﺍﺩﻯ،
ﺷﯘ ﻳﯩﺮﺍﻕ ئەل ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﯘﻧﯘﺵ ﺑﻮﻟﯘﺷﻨﻰ؟
ﻛﻪﻟﻤﯩﺪﯨﻢ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﭗ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯩﺮﺍﻕ،
ﭼﯩﻠﻠﯩﺪﯨﯔ، ﺋﯩﺰﯨﯖﻨﻰ ﻳﯘﺷﯘﺭﯗﭖ ﺟﺎﻧﺎﻥ.
ﮔﻪﺭ ئاﭼﺴﺎ ﻣﺎﻣﯘﻗﺘﻪﻙ ﺟﯜﭖ ﻗﯘﻟﯘﯓ ﻗﯘﭼﺎﻕ،
ﺳﯧﺰﯨﻤﻪﻥ ئاﻗﻘﯘﻧﯩﯔ ﻗﺎﻧﯩﺘﯩﺴﯩﻤﺎﻥ.
ئەﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﺪﯨﻢ ﺗﯧﻨﭻ ھﺎﻳﺎﺗﻨﻰﺋﯩﺰﺩﻩﭖ،
ئۆﺗﻤﯜﺷﻨﻰ ﺳﯜﻛﻤﻪﻳﻤﻪﻥ- ئاﻟﻐﯘﻡ ﻳﻮﻕ ئەﺳﻜﻪ.
ﺳﻪﻥ ﺑﻪﺭﮔﯩﻦ ﻣﻪﻧﯩﻠﯩﻚ ﺋﯩﺸﻼﺭﻧﻰﺳﯚﺯﻟﻪﭖ،
ﺳﯚﺯﻟﯩﮕﯩﻦ ﺷﺎﺩ ئېلىڭ ﻫﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﻗﯩﺴﺴﻪ.
ھﻪﻳﺪﻩﻟﺴﯘﻥ ﺷﯘ ﻣﯘﯕﻠﯘﻕ ﻛﯜﻳﻠﻪﺭ ﺩﯨﻠﯩﻤﺪﯨﻦ،
ﺳﺎﭖ ﺗﯩﻨﯩﻘﻠﯩﺮﯨﯖﺪﺍ ﺭﻭﻫﯩﻢ ﻣﻪﺱ ﺑﻮﻟﯘﭖ.
ﺷﯩﻤﺎﻟﻠﯩﻖ ئاﺷﯘ ﻗﯩﺰ ﭼﯩﻘﺴﯘﻥ ﺋﯩﺴﯩﻤﺪﯨﻦ،
ئۇ ئۈﭼﯜﻥ ﺭﯨﻴﺎﺯﻩﺕ ﭼﻪﻛﻤﻪﻱ ئاھ ئۇﺭﯗﭖ.
ﻓﻮﺳﻔﻮﺭ ﺑﯘﻏﯘﺯﯨﻐﺎ ﺑﺎﺭﻣﯩﺪﯨﻢ ئەﻣﻤﺎ-
ﺳﻪﻥ ئۈﭼﯜﻥ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮﻟﻪﭖ ﺑﯩﺮﯨﻤﻪﻥ ئۇﻧﻰ.
ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﯔ ﺩﯦﯖﯩﺰﻧﯩﯔ ﺩﯗﻟﻘﯘﻧﻰ ﮔﻮﻳﺎ،
ﭼﺎﻗﻨﺎﻳﺪﯗ ﻛﯜﻙ ﺭﻩﯕﻠﯩﻚ ئوتنىڭ ﻳﺎﻟﻘﯘﻧﻰ.
1925- يىل
3
ﺧﯘﺭﺍﺳﺎﻥ ﺷﻪھىرﯨﺪﻩ ﺑﯩﺮ ئۆﻱ ﺑﺎﺭ ﻣﯘندﺍﻕ،
ئىشىكى ئاﻟﺪﯨﺪﺍ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﮔﯜﻝ ﺳﺎﻧﺠﺎﻕ.
ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ ﺑﯘ ﺟﺎﻳﺪﺍ ئوﻳﭽﺎﻥ ﭘﻪﺭﯨﺰﺍﺕ،
ﺧﯘﺭﺍﺳﺎﻥ ﺷﻪھﯩﺮﯨﺪﻩ ﺑﯩﺮ ئۆﻱ ﺑﺎﺭ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ،
ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﻛﯩﺮﻩﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ ﻣﻪﻥ ﺑﯩﺮﺍﻕ.
ﻗﯘﺩﺭﯨﺘﯩﻢ ﻳﻪﺗﻤﯩﮕﻪﻥ ئۈﭼﯜﻥ ئەﻣﻪﺱ، ﻳﺎﻕ،
ئاﻟﺘﯘﻧﺪﻩﻙ ﺗﺎﯞﻻﻧﻐﺎﻥ ﭼﺎﭼﻠﯩﺮﯨﻤﻐﺎ ﺑﺎﻕ.
ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ ﭘﻪﺭﯨﺰﺍﺕ ئۈﻧﻰ ھﻪﺭﻳﺎﻧﺪﯨﻦ،
ﻗﯘﺩﺭﯨﺘﯩﻢ ﻳﻪﺗﻤﯩﮕﻪﻥ ئۈﭼﯜﻥئەﻣﻪﺱ، ﻳﺎﻕ،
ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﻛﯩﺮﻩﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ ﻣﻪﻥ ﺑﯩﺮﺍﻕ.
ﺳﯚﻳﮕﯜ ﻗﻪﻳﺴﻪﺭﻟﯩﻜﯩﻢ ﺗﺎﭘﻤﯩﺪﻯ ﺭﻭﻧﺎﻕ،
ﻧﻪ ھﺎﺟﻪﺕ، ﻛﯩﻢ ﺳﺎﻟﻐﺎﻱ ﺋﯩﺸﻘﯩﻤﻐﺎ ﻗﯘﻻﻕ؟
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﻛﯜﻧﺪﻩﺷﻠﯩﻚ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ ئەﻣﺪﻯ،
ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﻛﯩﺮﻩﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ ﻣﻪﻥ ﺑﯩﺮﺍﻕ.
ﺳﯚﻳﮕﯜ ﻗﻪﻳﺴﻪﺭﻟﯩﻜﯩﻢ ﺗﺎﭘﻤﯩﺪﻯ ﺭﻭﻧﺎﻕ.
ﻗﺎﻳﺘﯩﻤﻪﻥ ﺭۇﺳﯩﻴﻪ، ئەﻱ قەدﯨﻢ ﺗﯘﭘﺮﺍﻕ،
ئاﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﭘﺎﺭﯨﺴﺘﯩﻦ، ﺗﺎﺷﻼﻳﻤﻪﻥ ئاﻳﺎﻕ.
ﻳﯘﺭﺗﯘﻣﻨﻰ ﻣﻪﺟﻨﻮﻧﭽﻪ ﺳﯚﻳﮕﻪﭼﻜﻪ، ﺑﯩﺰﻧﻰ-
قىلامدۇ جۇدالىق مەڭگۈگە يىراق؟
ﻗﺎﻳﺘﯩﻤﻪﻥ ﺭۇﺳﯩﻴﻪ، ئەﻱ قەدﯨﻢ ﺗﯘﭘﺮﺍﻕ.
ﺧﻪﻳﺮ-ﺧﻮﺵ ﭘﻪﺭﯨﺰﺍﺕ، ﺧﻮﺵ ﺑﻮﻝ ئاﻣﺎﻥ-ﺳﺎﻕ،
ئۆﻳﯜﯕﮕﻪ ﻛﯩﺮﻩﻟﻤﻪﻱ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ ﻣﻪﻥ ﺑﯩﺮﺍﻕ.
ﺷﯘﻧﺪﯨﻤﯘ ئاﺗﯩﺪﯨﯔ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻗﺎﻳﻐﯘﻧﻰ،
ﺋﯧﻠﯩﻤﺪﺍ ﺷﻪﻧﯩﯖﮕﻪ ئۇﻗﯘﻳﻤﻪﻥ ﻗﯘﺷﺎﻕ،
ﺧﻪﻳﺮ-ﺧﻮﺵ ﭘﻪﺭﯨﺰﺍﺕ، ﺧﻮﺵ، ﺑﻮﻝ ئاﻣﺎﻥ-ﺳﺎﻕ.
1925- يىل
4
ﻓﯩﺮﺩﻩﯞﺳﻰ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻥ ﺯﯗﻣﺮﻩﺗﺘﻪﻙ ﻣﺎﻛﺎﻥ،
ئەﺳﻠﻪﺷﺘﻪ ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻨﻰ ﺑﻮﻟﻐﯩﻦ ﺳﯘﻏﯘﻕ ﻗﺎﻥ.
ئۇﻧﺘﯘﻟﺴﯘﻥ ﻣﯘﻻﻳﯩﻢ ﻧﺎﺯﺍﻛﻪﺗﻠﯩﻚ ﺩﻭﺳﺖ،
ھﻪﻡ ئۇﻧﯩﯔ ﭘﺎﻙ، ئوﻳﭽﺎﻥ ﻧﯩﮕﺎھﻰ ھﺎﻣﺎﻥ.
ﻓﯩﺮﺩﻩﯞﺳﻰ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻥ ﺯﯗﻣﺮﻩﺗﺘﻪﻙ ﻣﺎﻛﺎﻥ.
ئەﻱ ﭘﺎﺭﯨﺲ، ﺳﻪﻥ ﺋﯩﮕﻪ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺳﯩﻴﺎﻗﻘﺎ،
ﮔﯜﻟﻠﯩﺮﯨﯔ ئوﺧﺸﺎﻳﺪﯗ ﻳﺎﻧﻐﺎﻥ ﭼﯩﺮﺍﻏﻘﺎ.
ﺳﺎﭖ، ﻧﺎﺯﯗﻙ ﮔﯜﻟﯜﯕﮕﻪ ﺑﺎﻗﺴﺎﻡ ﺧﻴﺎﻟﯩﻢ-
ئۇﭼﯩﺪﯗ ﺷﯘ ﻳﯩﺮﺍﻕ ئاﻧﺎ ﺗﯘﭘﺮﺍﻗﻘﺎ.
ئەﻱ ﭘﺎﺭﯨﺲ، ﺳﻪﻥ ﺋﯩﮕﻪ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺳﯩﻴﺎﻗﻘﺎ.
ﭘﯘﺭﺍﻳﻤﻪﻥ ﮔﯜﻟﯜﯕﻨﻰ ئەﯓ ئاﺧﯩﺮﻗﻰ ﺭﻩﺕ،
ئۆﻳﯜﻣﺪﻩ ﭘﯩﯟﯨﺪﯨﻦ ﻣﻪﺳﺖ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥﺳﯜﭘﻪﺕ.
ﻗﻪﺩﯨﺮﺩﺍﻥ ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ، ئۈﻧﯜﯕﻨﻰ ﺑﯜﮔﯜﻥ،
ئاﯕﻼﻳﻤﻪﻥ ئاﺩﺍﻗﻘﻰ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺘﯩﻢ ﭘﻪﻗﻪﺕ.
ﺑﯘ ﺋﯧﻐﯩﺮ ھﯧﺠﺮﺍﻧﻐﺎ ﻛﻪﻟﺪﻯ ﭘﻪﻳﺖ - ﻧﯚﯞﻩﺕ.
ﻣﻪﻥ ﺳﯧﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﭽﻪ ئۇﻧﺘﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﻤﻪﻥ،
ﺗﯘﺭﺍﻗﺴﯩﺰ - ﺩﺍﯞﺍﻟﻐﯘﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ھﺎﻳﺎﺗﺘﺎ.
ﺩﻭﺳﺖ - ﻳﺎﺭﺍﻥ ﻳﯧﻘﯩﻨﻐﺎ ﯞﻩ ﻳﺎﻛﻰ ﻳﺎﺗﻘﺎ،
ھﻪﺭ ﺗﯜﺭﻟﯜﻙ ھﺎﻟﯩﯖﻨﻰ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ئۆﺗﯩﻤﻪﻥ،
ﻣﻪﻥ ﺳﯧﻨﻰ ﺗﺎ ئەﺑﻪﺩ ئەﺳﺘﻪ ﺗﯘﺗﯩﻤﻪﻥ.
ﺋﯩﻘﺒﺎﻝ - ﺗﻪﻗﺪﯨﯖﺪﯨﻦ ﻳﯩﻤﻪﻳﻤﻪﻥ ﯞﺍﻳﯩﻢ،
ﺟﯘﺩﯗﻧﻐﺎ ﺗﺎﻗﺎﺑﯩﻞ ﺗﯘﺭﺳﯘﻥ ﺩﻩﭖ ﺳﯧﻨﻰ.
ﻗﺎﻟﺪﯗﺭﺩﯗﻡ ﺭۇﺳﻼﺭﻧﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﻧﺎﺧﺸﯩﺴﯩﻨﻰ،
ﻳﺎﯕﺮﺍﻳﺪﯗ ﻧﺎﺧﺸﯩﺪﺍ ئەﻛﺲ ﺳﺎﺩﺍﻳﯩﻢ...
1925- يىل
5
«ﻧﯩﻤﯩﺸﻘﺎ ئاﻱ ﻏﯘﯞﺍ، ﻧﯘﺭ ﺯﯨﻴﺎﺳﯩﺪﺍ
ﻳﻮﺭﯗﻣﺎﺱ ﺧﯘﺭﺍﺳﺎﻥ ﺑﯧﻐﻰ، ﻗﻪﺳﯩﺮﺳﻰ؟
ﺳﻪﻳﻠﻪ ﻗﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﻪﻧﺪﻩﻙ ﺭۇﺱ ﺩﺍﻻﺳﯩﺪﺍ،
ئۈﺳﺘﯜﻣﺪﻩ ﺷﯩﻠﺪﯨﺮﻻﺭ ﺗﯘﻣﺎﻥﭘﻪﺭﺩﯨﺴﻰ؟»
ئاﺭﭼﯩﻼﺭ چۆﻛﻜﻪﻧﺪﻩ ﺳﯜﻛﯜﺗﻜﻪ ﻛﻪﭼﺘﻪ،
ﺳﻮﺭﯨﺪﯨﻢ ﺑﯘ ھﺎﻟﻨﻰ ﻗﻪﺩﯨﺮﺩﺍﻥ ﻻﻟﻪ؛
ئاﺭﭼﯩﻼﺭ ﺩﯨﻤﻪﺳﺘﯩﻦ ﻻﻡ - ﺟﯩﻢ ﺑﯘﻫﻪﻗﺘﻪ،
ﺗﯘﺭﯗﺷﺘﻰ ﺑﻮﻱ ﺳﻮﺯﯗﭖ ئاﺳﻤﺎﻥ پەلەﻛﻜﻪ.
«ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ ئاﻱ ﻣﯘﻧﭽﻪ ھﻪﺳﺮﻩﺗﻠﯩﻚ-ﻣﯘﯕﻠﯘﻕ؟»
ﺩﻩﭖ ﮔﯜﻟﺪﯨﻦ ﺳﻮﺭﯨﺪﯨﻢ ﺩﻩﺭﻩﺧﺰﺍﺭ ئاﺭﺍ.
ﺩﯦﺪﻯ ئۇ: «ﻗﯩﺰﯨﻠﮕﯜﻝﻗﺎﻳﻐﯘﺳﻰ ﺗﯘﻟﯘﻕ-
ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﺪﯗ ﺑﯘ ﺋﯩﺸﻨﯩﯔ ﺗﻪﻛﺘﯩﻨﻰ ﺳﺎﯕﺎ. »
ﺗﻮﺯﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﮔﯜﻝ ﭼﯜﺷﻤﻪﻛﺘﻪ ﻳﻪﺭﮔﻪ،
ئۇ ﻣﺎﯕﺎ ﭘﻪﺱ ئۈﻧﺪﻩ ئەﻳﻠﯩﺪﻯ ﺋﯩﺰﻫﺎﺭ؛
«ﺳﻪﻛﯩﻨﻪﯓ ﻛﯚﯕﻠﯩﻨﻰ ﺑﻪﺭﺩﻯ ئۆﺯﮔﯩﮕﻪ،
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪﯓ ئۆﺯﯨﮕﻪ ﺗﺎﭘﺘﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻳﺎﺭ. »
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪ ﺩﻩﭘﺘﯘﺩﻩﻙ: «ﺑﯘ ﺭۇﺳﻨﻰ ﺑﯚﻟﻪﻙ-
ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﻤﻪﻥ... ﻧﺎﺧﺸﯩﻐﺎ ﻣﯘھﺘﺎﺟﺪﯗﺭ ﻳﯜﺭﻩﻙ
ﻧﺎﺧﺸﯩﻐﺎ ھﺎﻳﺎﺕ ھﻪﻡ ﺗﻪﻥ - ﺑﻪﺩﻩﻥﻛﯧﺮﻩﻙ…»
ﺷﯘﯕﻼﺷﻘﺎ ئاﻱ ﻏﯘﯞﺍ، ﻧﯘﺭﺳﯩﺰ ﯞﻩ ئاﭘﯫﻕ،
ﻧﯘﺭﯨﺪﺍ ﻳﻮﻕ ﻗﯘﯞﯞﻩﺕ-ﻛﯜﭼﺘﯩﻦ ﺋﯩﺰ-ﺩﯦﺮﻩﻙ.
ﺟﯘﺩﺍﻟﯩﻖ ﺩﻩﺭﺩﯨﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﺘﯩﻢ ﺗﺎﻻﻱ ﺭەﺕ،
ﺑﯘﻧﺪﺍ ﺑﺎﺭ ﻛﯚﺯ ﻳﯧﺸﻰ، ﺑﯘﻧﺪﺍ ﺑﺎﺭ ﻫﻪﺳﺮﻩﺕ.
ﭘﻪﺭﯞﺍﺳﯩﺰ ﺑﻪﺯﯨﺴﻰ، ﻛﯜﺗﻪﺭ ﺑﻪﺯﯨﺴﻰ.
ﯞﻩ ﻟﯧﻜﯩﻦ ئاﻟﻪﻣﻨﯩﯔ ﺯﻩﯕﮕﻪﺭ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰ
ﻳﻪﻧﯩﻼ ﻣﯩﺴﯩﻠﺴﯩﺰ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺗﺎ ئەﺑﻪﺕ.
1925- يىل
(6)
ﺩﺍﻏﻼﺭ ﻛﻪﺗﺘﻰ زېدە ﻛﯚﯕﯜﻟﺪﯨﻦ،
ﻣﻪﺱﺟﯚﻳﻠﯩﺸﻰ ئۆﺭﺗﯩﻴﻪﻟﻤﻪﺱ ﺟﺎﻥ.
ﺩﻩﺭﺗﻠﯩﺮﯨﻤﮕﻪ تېھران ﮔﯜﻟﯩﺪﯨﻦ،
ﭼﺎﻳﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺗﺎﭘﺘﯩﻢ ﻣﻪﻥ ﺩﻩﺭﻣﺎﻥ.
ﭼﺎﻳﺨﺎﻧﯩﭽﻰ ﻗﺎﯞﯗﻝ ﯞﻩ ﺳﯚﺯﻣﻪﻥ،
- ئەﻱ ﺭۇﺱ، ﭼﯧﻴﯩﻢ ﺗﺎﯕﺴﯘﻕ،-ﺩﻩﭖ،- ساڭا،
ئاﭼﭽﯩﻖ ھﺎﺭﺍﻕ ﻣﻪﻱ ئوﺭﻧﯩﻐﺎ ھﻪﻡ،
ﻗﯧﻨﯩﻖ - ﻗﯧﻨﯩﻖ ﭼﺎﻱ ﺗﯘﺗﺎﺭ ﻣﺎﯕﺎ.
ﻗﯘﻱ ﺳﺎھﯩﺒﺨﺎﻥ ئەﻣﻤﺎ ﻗﯘﻱ ﭼﺎﻏﻼﭖ،
باغلىرىڭدا سەر خىل ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺑﺎﺭ.
ئاﺧﺸﺎﻡ ﻣﺎﯕﺎ ﭼﯜﻣﺒﯩﻠﯩﻦ ﻗﺎﻳﺮﯨﭗ،
ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ئوﻳﻨﺎﺗﺘﻰ ﺩﯨﻠﺪﺍﺭ.
ﺭۇﺳﯩﻴﻪﺩﻩ ﮔﯜﻟﺪﻩﻙ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ،
ئاﺳﺎﺭﻩﺗﺘﻪ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ ئەﺭﻟﻪﺭ.
ﻟﻪﯞﻟﻪﺭ ﻣﻪﭘﺘﻮﻥ ﻗﯩﻼﺭ ﺑﯩﺰﻟﻪﺭﻧﻰ،
ﻛﻪﺗﻤﻪﺱ ئاﯕﺎ ھىيلە، ﺯﻩﺭ، ﺧﻪﻧﺠﻪﺭ.
ﺑﯘ ﺗﺎﯓ ﻳﯜﺯﻟﯜﻙ ﺩﯨﻠﺪﺍﺭ ﻗﯩﺸﯩﻤﺪﺍ،
ﺟﯩﻠﯟﻩ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺗﺎﺷﻠﯩﺴﺎ ﻗﻪﺩﻩﻡ.
ﺷﺎھﻰ ﺭﻭﻣﺎﻝ ﺳﺎﻻﻱ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ،
ﻳﻮﻟﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﺷﯩﺮﺍﺯﻯ ﮔﯩﻠﻪﻡ.
ﻗﯘﻱ ﺳﺎھﯩﺒﺨﺎﻥ ﻻﻟﻪ ﺭﻩﯕﻠﯩﻚ ﭼﺎﻱ،
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﺳﺎﯕﺎ ﺋﯧﻴﺘﻤﺎﻳﺪﯗ ﻳﺎﻟﻐﺎﻥ.
ئاﮔﺎھ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺳﺎﯕﺎ ﻳﺎﺭ ﺑﻮﻟﻐﺎﻱ
ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻣﻪﻧﺪﯨﻦ ﻗﯩﻠﻤﯩﻐﯩﻦ ﮔﯘﻣﺎﻥ.
ﻗﺎﺭﺍﯞﻩﺭﻣﻪ ﺋﯩﺸﯩﻜﻜﻪ ﻻﭖ - ﻻﭖ،
ﮔﯜﻝ ﺑﯧﻐﯩﯖﻐﺎ ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﻳﻮﻝ ﺑﺎﺭ.
ئاﺧﺸﺎﻡ ﻣﺎﯕﺎ ﭼﯜﻣﭙﻪﺭﺩﻩ ﺑﺎﻏﻼﭖ،
ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ئوﻳﻨﺎﺗﺘﻰ ﺩﯨﻠﺪﺍﺭ.
**
- ﺗﯩﮕﯩﺸﻪﺭﻛﻪﻥﺳﻮﻣﻨﻰ ﺗﯜﻣﻪﻧﮕﻪ،
- ﺑﯜﮔﯜﻥ ﺩﯦﺪﯨﻢ ﻣﻪﻥ ئاڭا؟ سەرراپ:
- ئۈﮔﻪﺕ! ﻣﻪﻥ ﺩﻩﻱ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻟﻪﻳﻠﯩﻤﮕﻪ،
- ئۈﮔﻪﺕ! ﺳﯚﻳﺪﯛﻡ ﺩﯦﻴﯩﺸﻨﻰ ﻣﺎﯕﺎ!
ئۇ ﺳﻪﺭﺭﺍﭘﻘﺎ ﺩﯦﺪﯨﻢ ﺑﯜﮔﯜﻥ ﻣﻪﻥ،
(ﻳﻪﻟﺪﻩﻙ ﻳﻪﯕﮕﯩﻞ ﺳﯘﺩﻩﻙ ﺷﻮﺥ ئاﯞﺍﺯ)
ئۈﮔﻪﺕ ﻣﺎﯕﺎ،
ﻟﻪﻳﻠﯩﻤﮕﻪ ﻟﯩﯟﻩﻥ،
ﭘﺎﺭﯨﺴﭽﻪ ﺩﻩﻱ:
- ﺳﯜﻳﯜﭖ ﻗﻮﻱ ﮔﯜﻟﻨﺎﺯ.
ﻳﻪﻧﻪ ﺩﯦﺪﯨﻢ ﺳﻪﺭﺭﺍﭘﻘﺎ ئەﺗﻪﻱ،
ھﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻨﻰﺩﯨﻠﯩﻤﻐﺎ ﺑﻪﻧﺘﻠﻪﭖ.
- ئۈﮔﻪﺕ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻟﻪﻳﻠﯩﻤﮕﻪ ﻣﻪﻥﺩﻩﻱ،
- ئۈﮔﻪﺕ، ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ ﻣﯧﻨﯩﯖﻜﻰ ﺳﻪﻥ ﺩﻩﭖ.
ﺷﯘﻧﺪﺍ ﻣﺎﯕﺎ ﺩﯦﺪﻯ ﺳﻪﺭﺭﺍﭖ، ﭘﺎھ-
ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﻩﻟﻤﻪﺱ ﺳﯚﻳﮕﯜﻧﻰ ﺳﯚﺯﻟﻪﺭ.
ﺳﯚﻳﯩﻤﻪﻥ ﺩﻩﺭ ﺩﯨﻠﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥئاھ،
ﻳﺎﻗﯘﺕ ﻛﻪﺑﻰ ﻳﺎﻧﻐﯘﭼﻰ ﻛﯚﺯﻟﻪﺭ.
ﺳﻮﺭﯨﻤﯩﻐﯩﻦ ﺳﯚﻳﯜﺵ ﺋﯩﺴﻤﯩﻨﻰ،
ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻳﻮﻗﺘﯘﺭ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺑﯧﺮﻩﺭﮔﻪ.
ئۇ، ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﯛﭖ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ھﯩﺪﯨﻨﻰ،
ﮔﯜﻝ ﺑﻪﺭﮔﻰ ﺑﯘﭖ ﻗﯘﻧﺎﺭ ﻟﻪﯞﻟﻪﺭﮔﻪ.
ﺳﯚﻳﮕﯜ ﺩﯨﻠﻐﺎ ﺑﻪﺭﻣﻪﺱ ﻛﺎﭘﺎﻟﻪﺕ،
ﺳﯚﻳﮕﯜ ﻗﯘﺗﻘﺎ ﻳﺎ ﺟﯘﺗﻘﺎ ﻳﻮﻟﻼﺭ.
ﻣﯧﻨﯩﯖﻜﻰ ﺳﻪﻥ ﺩﯦﻴﯩﻠﯘﺭ ﭘﻪﻗﻪﺕ،
ﻳﯜﺯﺩﯨﻦ ﭘﻪﺭﺩﻩ ﻛﯜﺗﻪﺭﮔﻪﻥ ﻗﯘﻟﻼﺭ.
**
ﺩﯦﺪﯨﯔ: ﺳﻪﺋﺪﻯ ﻳﺎﺭﯨﻨﯩﯔ ﺩﺍﺋﯩﻢ،
ﻛﯚﻛﺮﯨﻜﯩﺪﯨﻦ ﺳﯚﻳﻪﺭﻛﻪﻥ ﺳﯚﻳﺴﻪ.
پەلەك ھەققى ﺗﺎﻗﻪﺕ ﻗﯩﻞ ﻳﺎﺭﯨﻢ،
ئۆﮔﯩﻨﻪﺭﻣﻪﻥ ئاﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯚﺳﻪ.
كىتابتا ﺑﺎﺭ ﺩﯦﺪﯨﯔ ئەﺯﻩﻟﺪﯨﻦ،
ئەﻝ ﻗﯩﺴﺎﺳﻰ تۇتىدۇ، ﺗﺎﻣﺎﻡ.
ﻣﻪﻥ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﺗﯘﺭﺳﺎﻡ ﺭﻩﺯﺍﻧﺪﺍ،
ﻧﻪﺩﯨﻦ ﺗﯘﻧﯘﺵ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ ﺑﯘ ﻛﺎﻻﻡ.
ﺳﻪﻥﻛﯚﻳﻠﻪﻳﺴﻪﻥ ﻓﯩﺮﻭﺕ ئاﺭﻗﯩﺪﺍ،
ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺑﺎﺭﻛﻰ ﻗﯩﺰﻻﺭﺩﯨﻦ ﮔﯜﺯﻩﻝ.
باي ﺑﻮﻟﺴﺎﻣﺘﯩﻢ ﻧﻪﺯﯨﻢ ﺑﺎﺑﯩﺪﺍ،
ﺗﯘﺗﺎﺭ ﺋﯩﺪﯨﻢ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ ﻏﻪﺯﻩﻝ.
ﮔﻪﺭ ﻗﯩﺰﻻﺭﺩﯨﻦ ﺋﯧﺴﯩﻠﺮﺍﻕ ﺑﻮﻟﺴﺎ،
ﻣﻪﻥ ﻗﯩﺮﻗﺎﺗﺘﯩﻢ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭﻧﻰ ﭘﯜﺗﻜﯜﻝ.
ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﯩﭽﻪ ﻳﻮﺭﯗﻕ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ،
ﺳﻪﻛﯩﻨﻪﻣﺪﯨﻦ ﮔﯜﺯﻩﻟﺮﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﮔﯜﻝ.
سۆزلەر ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻗﯩﻴﻨﯩﻤﺎ ئەﻣﺪﻯ،
سۆزلەر ﻣﺎﯕﺎ ﺑﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮ، ﺑﯩﻜﺎﺭ.
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺩﯗﻧﻴﺎﻏﺎ كەلدىم
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﻛﻪﺑﻰ ﺳﯚﻳﯩﻤﻪﻥ ﺩﯨﻠﺪﺍﺭ.
**
ﺯﻩﭘﻪﺭ ﻳﯘﺭﺗﻘﺎ ﻧﯘﺭ ﺗﯜﻛﻪﺭ ﻧﺎﺧﺸﺎﻡ،
ﺑﺎﻏﺪﺍ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺟﯩﻠﯟﻩ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﭘﻪﻳﺖ.
ﻛﻪﻝ، ئۇﻣﯩﻘﯩﻢ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺋﯧﻴﺖ، ھﻪﻳﻴﺎﻡ،
ﺑﺎﻏﺪﺍ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺟﯩﻠﯟﻩ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﭘﻪﻳﺖ.
ئاﻱ ﻧﯘﺭﯨﻐﺎ ﭼﯜﻣﯜﻟﮕﻪﻥ ﺷﯩﺮﺍﺯ،
ﭘﻪﺭﯞﺍﻧﯩﺪﻩﻙ ئۇﭼﺎﺭ ﻳﯘﻟﺘﯘﺯﻻﺭ.
ﻳﺎﻗﻤﺎﺱ ﻣﺎﯕﺎ ئۆﺭﺗﯩﻨﯩﻤﻪﻥ ﺭﺍﺳﺖ،
ﭼﯜﻣﭙﻪﺭﺩﯨﻠﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﮔﯜﻝ ﻳﯜﺯﻟﻪﺭ،
ئاﻱ ﻧﯘﺭﯨﻐﺎ ﭼﯜﻣﯜﻟﮕﻪﻥ ﺷﯩﺮﺍﺯ.
ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻳﯜﺯﯨﻦ ﺳﺎﻗﻼﺭ ﻧﯩﻘﺎﭘﺘﺎ،
ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﺘﯩﻨﻤﯘ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ئاﺳﺮﯨﻤﺎﻕ؟
ﻳﺎ، ﻛﯚﻳﻤﯩﺴﯘﻥﺩﻩﻣﺪﯗ ئاﭘﺘﺎﭘﺘﺎ؟
ﻳﺎ ﺳﯚﻳﺴﯘﻥ ﺩﻩﭖ ﻳﯩﮕﯩﺘﻠﻪﺭ ﻛﯚﭘﺮﻩﻙ-
ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻳﯜﺯﯨﻦ ﺳﺎﻗﻼﺭ ﻧﯩﻘﺎﭘﺘﺎ.
ﻧﯩﻘﺎﭖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﻮﻟﻤﺎ ﮔﯜﻟﺮﻭﻱ،
ﻳﺎﺯ ﺳﯚﺯﯛﻣﻨﻰ ﻳﺎﺩﯨﯔ ﺗﯘﻏﯩﻐﺎ.
ئۆﻣﯜﺭ ﻗﯩﺴﻘﺎ ﺳﯘﻧﻤﺎﺱ ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺑﻮﻱ،
ﻳﺎﺯ ﺳﯚﺯﯛﻣﻨﻰ ﻳﺎﺩﯨﯔ ﺗﻮﻏﯩﻐﺎ.
ﻗﯩﺴﻤﻪﺗﻠﻪﺭﺩﻩ ﻗﺎﻳﺴﻰ ﻣﺎﺗﻪﻡ ﺑﺎﺭ،
ﻗﺎﻟﻤﺎﺱ ﺑﯩﺮﺩﻩﻡ ﻛﯚﺭﺳﻪﺗﺴﻪﻙ ﺭﺍھﻪﺕ.
ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ ﻳﯘﺷﯘﺭﺳﺎﯓ تەلئەت
ﺑﻪﺭﮔﻪﭺ ئۇﻧﻰ ئاﻧﺎ ﺗﻪﺑﯩﯭﺕ.
ﺑﺎﻏﺪﺍ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺗﻪﯞﺭﯨﻨﻪﺭ ئاﺧﺸﺎﻡ،
ﻳﯜﺭﯨﻜﯩﻤﺪﻩ ئۆﺯﮔﻪ ﺑﯩﺮ ﺩﯨﻴﺎﺭ.
ﺳﺎﯕﺎ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺑﯩﺮﻩﻱ ﻳﺎﺭ،
ﺑﯘ ﻧﺎﺧﺸﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﯩﮕﻪﻥ ﻫﻪﻳﻴﺎﻡ،
ﺑﺎﻏﺪﺍ ﮔﯜﻟﻠﻪﺭ ﺗﻪﯞﺭﯨﻨﻪﺭ ئاﺧﺸﺎﻡ.
**
ھﺎﯞﺍ ﺳﺎﭘﺘﯘﺭ، ﻛﯚﻙ ﺗﯩﻨﯩﻖ ﺯﻩﯕﮕﻪﺭ،
ﺑﻮﻟﺪﻯ ﮔﯜﻟﺰﺍﺭ ﻣﺎﯕﺎ ﺳﻪﻳﻠﯩﮕﺎﻫ.
ئۇﭘﯘﻗﻼﺭﻏﺎ ﻳﻮﻝ ئاﻟﻐﺎﻥ ﺳﻪﻳﻴﺎھ
يېتەلمەيسەن مەنزىلگە ﺯﯨﻨﻬﺎﺭ،
ھﺎﯞﺍ ﺳﺎﭘﺘﯘﺭ، ﻛﯚﻙ ﺗﯩﻨﯩﻖ ﺯﻩﯕﮕﻪﺭ.
ﺩﺍﻟﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ئۆﺗﯩﺴﻪﻥ ﺗﻪنھا،
ﺑﺎﻏﻼﺭ ﺳﺎﯕﺎ ئاﭼﯩﺪﯗ ﻗﯘﭼﺎﻕ.
ﺳﻪﻧﭽﯘ؟ ﺑﯘﻟﯘﭖ ﮔﯜﻟﮕﻪ ﻣﻪھﻠﯩﻴﺎ،
ﺗﯩﻜﻪﻧﻠﻪﺭﮔﻪ ﺑﺎﺳﻤﯩﻐﯩﻦ ئاﻳﺎﻕ.
ﺩﺍﻟﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ئۆﺗﻜﻪﻧﺪﻩ ﺗﻪنھا.
ﺷﯩﺘﯩﺮﻻﺭ، ﻳﺎﻕ ﺷﯩﯟﯨﺮﻻﺭ ﺑﻪﺭﮔﻠﻪﺭ،
ﻧﻪﭘﯩﺲ ﮔﻮﻳﺎ ﺳﻪﺋﺪﻯ ﻏﻪﺯﯨﻠﻰ.
ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﯖﮕﻪ ﻛﯚﻛﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﯨﻠﻰ،
ئاﻟﺘﯘﻥ ئاﻳﺪﯨﻦ ﺗﯜﻛﯜﻟﯩﺪﯗ ﺯﻩﺭ،
ﻧﻪﭘﯩﺲﮔﻮﻳﺎ ﺳﻪﺋﺪﻯ ﻏﻪﺯﯨﻠﻰ.
ﺩﯨﻞ ﻛﯜﻳﯩﻨﻰ ﻳﺎﯕﺮﯨﺘﺎﺭ ﭘﻪﺭﻯ،
ﻧﻪﻱ ﻣﯘﯕﯩﺪﻩﻙ ﻣﻪﻳﻦ، ﻳﯧﻘﯩﻤﻠﯩﻖ،
ﻗﯘﭼﯩﻘﯩﻐﺎ ئاﻟﺴﺎ ئۇ ﭘﻪﺭﻯ،
ﻛﯧﺘﻪﺭ ﺩﯨﻠﺪﯨﻦ ھﯩﺠﺮﺍﻥ، ﻏﻪﻡ ﻧﯧﺮﻯ.
ﻧﻪﻱ ﻛﯚﻳﻠﻪﻳﺪﯗ ﻣﻪﻳﯩﻦ، ﻳﯧﻘﯩﻤﻠﯩﻖ.
ﻣﺎﻧﺎ ئۇﺯﺍﻕ ﻛﯩﺰﯨﭗ ﭘﯩﻴﺎﺩﻩ،
ﭼﺎﺭﭼﯩﻐﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯩﺰﮔﯜ ﺗﻪﻟﯩﯟﻯ.
ﭼﯩﻘﺎﺭ ﺷﺎﻣﺎﻝ ﺧﯘﺷﺒﯘﻱ ﺯﯨﻴﺎﺩﻩ،
ﺳﯜﻣﯜﺭﯨﺪﯗ ﺷﺎﺋﯩﺮﻧﯩﯔ ﻟﯩﯟﻯ،
ﭼﯩﻘﺎﺭ ﺷﺎﻣﺎﻝ ﺧﯘﺷﺒﯘﻱ ﺯﯨﻴﺎﺩﻩ.
**
ئاﻱ ﻳﯜﺯﯨﺪﻩ ئاﻟﺘﯘﻧﺮﻩﯓ ﺟﯘﻻ،
ﺳﯜﮔﻪﺗﮕﯜﻟﺪﯨﻦ ﺗﺎﺭﯨﻼﺭ ﺧﯘﺷﺒﯘﻱ،
ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﺎخشى سەﻳﺮ ﺷﺎﺕ، ﺧﯘﺷﺒﯘﻱ،
ﻳﯧﺸﯩﻞ ئۆﻟﮕﻪ ﺟﯩﻤﻠﯩﻘﻰ ئاﺭﺍ.
ﻳﯩﺮﺍﻗﻼﺭﺩﺍ ﺑﺎﻏﺪﺍﺕ- ﺑﯩﺮ ﺯﺍﻣﺎﻥ،
ﺷﻪھﺮﯨﺰﺍﺩﻩ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻥ ﺩﯨﻴﺎﺭ.
ﺧﺎﺯﺍﻥﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ئىرەم ﮔﯜﻟﯩﺴﺘﺎﻥ،
ئۇ ﺳﻪﻧﻪﻣﮕﻪ ئەﻣﺪﻯ ﻧﯧﻤﻪ ﺑﺎﺭ؟
ئۇ ﺷﻪﭘﯩﻠﻪﺭ ﺳﯩﯖﻤﻪﻛﺘﻪ ﻳﻪﺭﮔﻪ،
ﺩﯦﯟﻩ - ﭘﻪﺭﯨﻠﻪﺭ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﭼﺎﯓ-ﺗﯘﭘﺮﺍﻕ.
ﺑﺎﺵ ئەﮔﻤﻪ ئەﻱ ﺳﻪﻳﻴﺎھ ﻗﻪﯞﺭﯨﮕﻪ،
ئەﺭﯞﺍھﻼﺭﻏﺎ ﺳﺎﻟﻤﺎ ﺳﻪﻥ ﻗﯘﻻﻕ.
ئەﺗﺮﺍﭘﻘﺎ ﺑﺎﻕ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﺑﻪﺭﻗﯘﺕ،
ﻟﻪﯞﻟﯩﺮﯨﯖﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﺎﺭ ﭼﯧﭽﻪﻛﻠﻪﺭ،
ﺩﯛﺷﻤﻪﻧﮕﯩﻤﯘ ﺩﻭﺳﻠﯘﻕ ﻳﯘﻟﻰﺗﯘﺕ،
ﻳﻮﺭﯗﻕ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ ﻛﯚﯕﻠﯜﻡ ﺩﯦﺴﻪﯓ ﮔﻪﺭ.
ئوﻳﻨﺎ ﺳﻪﻧﺪﯨﻦ ﻧﯧﻢ ﻗﺎﻟﯘﺭ ئۆﻟﺴﻪﯓ،
ﯞﯨﺴﺎﻝ ﻗﯘﭼﯘﭖ ﺋﯩﺸﯩﻖ ﻣﻪﻳﮕﻪ ﺗﻮﻱ.
ئۆﻟﯜﻛﻠﻪﺭﮔﻪ ﺗﯩﯟﯨﻨﻤﺎﻕ ﺑﻮﻟﺴﺎﯓ،
ﺗﯩﺮﯨﻜﻠﻪﺭﻧﻰ ئۆﺯ ھﺎﻟﯩﻐﺎ ﻗﻮﻱ.
ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺷﻪھﺮﯨﺰﺍﺩﻩ ھﻪﻡ،
ﺑﻪﺭﮔﻠﻪﺭ ﺋﯧﻴﺘﺘﻰ ﺑﯩﺮ ﻧﯚﯞﻩﺕ ﻳﻪﻧﻪ.
ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ ئۈﻣﯜﺩﺳﯩﺰ ئاﺩﻩﻡ
ﺑﯩﭽﺎﺭﯨﻠﻪﺭ ﺋﯩﭽﺮﻩ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ.
**
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﺑﻮﻟﻤﺎﻕ- ﺑﯘﻏﯘ ﭼﺎﻏﻠﯩﻖ ﮔﻪﭖ،
ئۆﺯ جېنىڭنى ئۆﺭﺗﯩﻤﻪﻙ ﭘﻪﻗﻪﺕ.
خەنجەر ئۇرۇپ ﻧﺎﺯﯗﻙ ﺗﯧﻨﯩﯖﮕﻪ،
ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻏﺎ ﺑﯧﺮﯨﺴﻪﻥ ﻟﻪﺯﺯﻩﺕ.
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﺑﻮﻟﻤﺎﻕ ﭼﯩﻨﻠﯩﻘﻨﻰ كۈﻳﻠﻪﺵ،
ﺳﺎﯕﺎ ﻛﯚﭘﺮﻩﻙ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ ﺩﻩﭖ ئاﻳﺎﻥ.
ﺑﯘﻟﺒﯘﻝ ﻛﯚﯕﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻣﺪﯨﻜﯩﻦ ﻏﻪﺵ
ﺑﯩﺮﻻ ﻛۈﻳﻨﻰ ﻗﯩﻼﺭﻛﻪﻥ ﺑﺎﻳﺎﻥ.
ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ئاﯞﺍﺯﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ،
ﺷﺎﺗﯘﺗﯩﻤﯘ قالتىستۇر ئەﻣﻤﺎ.
ﻛﯜﻳﻠﻪ ﭘﻪﻗﻪﺕ ئۆﺯ ﺳﺎﺯﯨﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ،
ﭼﺎر ﭘﺎﻗﯩﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ھﻪﺗﺘﺎ.
ﺷﺎﺋﯩﺮ ﻛﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺭﻯ ئاﻟﺪﯨﻐﺎ،
يات قوينىدا كۆرسە ئۇﻧﻰ ﮔﻪﺭ،
ئوﺕ ﺳﺎﻟﺴﯩﻤﯘ ﻧﻪﭘﺮﻩﺕ ﺑﺎﻏﺮﯨﻐﺎ،
ﻗﯩﺰ ﻛﯚﻛﺴﯩﮕﻪ ئۇﺭﻣﺎﻳﺪﯗ ﺧﻪﻧﺠﻪﺭ.
ﺭﻩﺷﯩﻚ ﺑﯩﻠﻪﻥ ئۆﺭﺗﯩﻨﯩﺪﯗ ﺟﺎﻥ،
ﻣﯩﺴﻜﯩﻦ كۈﻳﻠﻪﭖ ﺗﺎﺷﻼﻳﺪﯗ ﻗﻪﺩﻩﻡ:
ﻣﻪﻳﻠﻰ ئۆﻟﻪﻱ ﺧﺎﺭ ﯞﻩ ﺳﻪﺭﮔﻪﺭﺩﺍﻥ،
ﻗﯩﺴﻤﯩﺘﯩﻤﺪﻩ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﻜﻪﻥ ﺑﯘ ھﻪﻡ.
**
ﺑﯩﺮﺟﯜﭖ ئاﻗﻘﯘ ﻳﺎﺭﻧﯩﯔ ﻗﻮﻟﻠﯩﺮﻯ،
ﺳﻮﻳﻼﺭ ئاﻟﺘﯘﻥ ﭼﯧﭽﯩﻤﺪﺍ لەﺭﺯﺍﻥ.
ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯩﻜﻪﻥ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﻳﻮﻟﻠﯩﺮﻯ،
ﻣﯘھﻪﺑﺒﻪﺗﻨﻰ كۈﻳﻠﻪﺭﻛﻪﻥ ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ،
ﻛﯜﻳﻠﯩﮕﻪﻧﺘﯩﻢ ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺑﯩﺮ ﻣﻪھﻪﻝ،
ﺩﯨﻠﺪﺍ ﻳﻪﻧﻪ ئاﺷﯘ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﻗﺎﻡ.
ئاﺗﻪﺵ ﺳﯚﺯﯛﻡ ﺳﯚﻳﮕﯜﮔﻪ ﺑﻪﺩﻩﻝ،
ﻧﻪﭘﯩﺲ ﺳﻪﺗﺮﯨﻢ ﻳﻪﻧﻪ ئاﯕﺎ ﺭﺍﻡ.
ﺟﺎﻥ - ﺟﯧﻨﯩﯖﻐﺎ ﺳﯩﯖﺴﻪ ﻣﯘھﻪﺑﺒﻪﺕ،
ﺩﯨﻞ - كۆكسۈڭدە ئاﻟﺘﯘﻥ ﺗﺎﺵ ﺑﻮﻻﺭ.
ئاﻱ ﺑﯧﺮﻩﻟﻤﻪﻱ ﻛﯜﻳﮕﻪ ھﺎﺭﺍﺭﻩﺕ،
تېھرﺍﻥ ئاﺭﺍ ﺭﻩﺳﯟﺍ، ﭘﺎﺵﺑﻮﻻﺭ.
ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﺎﺷﺎﻱ ﺑﯩﻠﯩﺸﯩﻢ ﺗﻪﺳﺘﻪ،
ﺷﺎھﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ئۆﺗﺴﯜﻧﻤﯘ ﺗﯜﻧﻠﻪﺭ.
ﻗﯧﺮﯨﻐﺎﻧﺪﺍ ﭼﯜﺷﺴﯘﻧﻤﯘ ئەﺳﻜﻪ،
ﻣﯘھﻪﺑﺒﻪﺗﻨﻰ ﻛﯚﻳﻠﯩﮕﻪﻥ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭ.
ھﻪﺭﻛﯩﻤﺪﻩ ﺑﺎﺭ ھﻪﺭﺧﯩﻞ ئەﻗﯩﺪﻩ،
ھﻪﺭﻛﯩﻤﺪﻩ ﺑﺎﺭ ھﻪﺭﺧﯩﻞ ﺯﻭﻕ- ھﻪﯞﻩﺱ.
ﻛﯩﻢ ﯻﺮﺍﻧﻨﻰ ﻛﯚﻳﻠﯩﻴﻪﻟﯩﺴﻪ،
ﺑﯩﻠﮕﯩﻨﻜﻰﺷﯘ ﺷﯩﺮﺍﺯﻟﯩﻖ ئەﻣﻪﺱ.
ﻣﻪﻥﺗﯘﻏﯘﺭﻟﯘﻕ ﺳﯚﺯﻟﻪﯓ، ﻛﯩﻤﻜﻰ ﺑﯘ-
ئۇ كۈﻳﻨﻰ ﺗﯩﯖﺸﺎﭖ ﻣﯧﻨﻰ ﺳﻮﺭﯨﺴﺎ.
«ئۇﺯ ﻛﯚﻳﻠﻪﻳﺘﺘﻰ ﺑﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻨﻤﯘ ئۇ،
ﺷﯘ ئاﻗﻘﯘﻻﺭ ﺑﻮﻏﻤﯩﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ...»
**
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ،
ھﻪﻣﻤﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻦ ﻳﯜﺯ ئۆﺭﻩﺭ ئاﻣﻪﺕ.
ﺷﻪﭘﻘﻪﺕ ﺗﯩﻠﻪﺭ ﮔﺎﺩﺍﻳﻼﺭ ﭘﻪﻗﻪﺕ،
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ.
ﺟﯩﻠﯟﯨﮕﻪﺭ ئاﻱ ﻛﯩﻴﯩﭗ ﺯﻩﺭ ﻟﯩﺒﺎﺱ،
ﺷﻮﻻ ﭼﺎﭼﺎﺭ ﻛﺎﺷﺘﺎﻧﻼﺭ ئۆزرە.
ﻗﯘﻳﯘﭖ ﻟﻪﻳﻠﯩﻢ ﻛﯚﻛﺮﯨﻜﯩﮕﻪ ﺑﺎﺵ،
ﻧﯩﻘﺎبىنى ﺗﺎﺭﺗﯩﻤﻪﻥ ﻛﯚﺯﮔﻪ.
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ.
ﮔﺎھﻰﮔﯜﺩﻩﻙ ﺑﺎﺭﭼﯩﻤﯩﺰ ﺑﯘ ﺭﺍﺳﺖ،
ﻳﯩﻐﻼﻳﻤﯩﺰ ھﻪﻡ ﻛﯜﻟﯩﻤﯩﺰ ﭘﻪﻗﻪﺕ.
ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ ﭘﯜﺗﯜﻟﮕﻪﻥ ﻣﯩﺮﺍﺱ،
ئاﺩﻩﻣﻠﻪﺭﮔﻪ ﺷﺎﺩﻟﯩﻖ ﯞﻩ ھﻪﺳﺮﻩﺕ،
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ.
ﻛﯚﺭﮔﻪﻥ ﺋﯩﺪﯨﻢ ﻛﯚﭖ ئەﻟﻠﻪﺭﻧﻰ ﻣﻪﻥ،
ﺗﻪﻟﻪﻱ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ھﻪﻡ ﻛﻪﺯﮔﻪﻥ ﺟﺎھﺎﻥ.
ئىستىكىڭنى ﺩﯨﻠﯩﻤﻨﯩﯔ ﺑﻪﻟﻪﻥ،
ﻗﯧﺪﯨﺮﻣﺎﻳﻤﻪﻥ ئەﻣﺪﻯ ﻛﯚﭖ ﺳﻪﺭﺳﺎﻥ.
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ.
ئۈمىدىم ﺑﺎﺭ ھﺎﻳﺎﺗﺘﯩﻦ ﻳﻪﻧﻪ،
ﺗﯜﮔﯩﻤﯩﮕﻪﻥ ﻗﻪﻟﺒﯩﻤﺪﻩ ﺑﻪﺭﺩﺍﺵ.
ﻛﻪﻝ ئاﺭﺍﻡ ئاﻝ ﻗﻪﻟﺒﯩﻢ ﺩﻩﻗﯩﻘﻪ،
ئۇﺧﻼ ﻗﯘﻳﯘﭖ ﻳﺎﺭ ﻛﯚﻛﺴﯩﮕﻪ ﺑﺎﺵ.
ئۈﻣﯜﺩﯛﻡ ﺑﺎﺭ ھﺎﻳﺎﺗﺘﯩﻦ ﻳﻪﻧﻪ.
ﻛﺎﺷﻜﻰ ﻗﯩﺴﻤﻪﺕ ﺑﺎﺷﻼﺭﻧﻰ ﺳﯩﻼﭖ،
ﺳﺎئاﺩﻩﺗﻜﻪ ﻳﺎﺭ ﻗﯩﻠﺴﺎ ﻣﯧﻨﻰ.
ﺗﻪﻟﻪﻱ ﺑﯘﻟﺒﯘﻝ ئاﯞﺍﺯﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ،
ئەﻟﻠﻪﻱ ئەﺗﺴﻪ ﭘﺎﻙ ﺳﯚﻳﮕﯜﻣﯩﺰﻧﻰ،
ﺗﻪﻟﭙﯜﻧﻤﻪ ﻛﯚﭖ ھﺎﻣﺎﻗﻪﺕ ﻛﯚﯕﯜﻝ.
(رەخىم قاسىم، ئوسمانجان ساۋۇت تەرجىمىسى)